خير دنيا و آخرت با دانش است و شرّ دنيا و آخرت با نادانى.                                                            طلب دانش بر هر مسلمانى واجب است. خداوند جويندگان دانش را دوست دارد.                                                          فضاى هر ظرفى در اثر محتواى خود تنگ‏تر مى‏شود مگر ظرف دانش كه با تحصيل علوم، فضاى آن بازتر مى‏گردد.                                                           زكات دانش، آموزش به كسانى كه شايسته آن‏اند و كوشش در عمل به آن است.                                                            بهترين علم آن است كه مفيد باشد.                                                            هر كس براى خدا دانش بياموزد و به آن عمل كند و به ديگران آموزش دهد، در ملكوت آسمانها به بزرگى ياد شود.                                                            و گويند: براى خدا آموخت و براى خدا عمل كرد و براى خدا آموزش داد.                                                           به راستى كه دانش، مايه حيات دل‏ها، روشن كننده ديدگان كور و نيروبخش بدن‏هاى ناتوان است.                                                                  از حقيقت ايمان اين است كه حق را بر باطل مقدم دارى، هر چند حق به ضرر تو و باطل به نفع تو باشد و نيز از حقيقت ايمان آن است كه گفتار تو از دانشت بيشتر نباشد.                                                                            آگاه باشيد كه دانش آينده، اخبار گذشته و درمان دردهايتان و نظم ميان شما در قرآن است.                                                                   انسان بلند مرتبه چون به فهم و دانايى رسد، متواضع مى شود.                                                                      علم گنج بزرگی است که با خرج کردن تمام نمی شود.                                                                      علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف.

کتاب نوشتن در جزایر پراکنده

gazayer-parakandehنوشتن در جزایر پراکنده؛ فقر علمی یا ضعف اخلاقی، به تحلیل یکی از آسیب های پژوهش در کشور می پردازد. آسیبی که نگارنده آن را به نوشتن در جزایر متروکی تشبیه کرده است که در آن گویی برخی پژوهشگران از محققان دیگر و پژوهش های منتشر شده خبر ندارند.

این جستار به تفصیل دلایل و پیامدهای این آسیب را باز می گیرد و راهی برای برون شدن از آن به دست می دهد.
این جستارها از کلی به جزئی حرکت می کنند و در مجموع چشم اندازی اخلاقی برای پژوهشگران به دست می دهند و شیوه پژوهش اخلاقی را باز می گویند.
هدف این نوشتار آن نبوده است که احکامی جزمی و قاطع بیان کند، بلکه کوششی فردی برای ترسیم ابعاد اخلاقی پژوهش و گان نهادن در مسیری است که رهرو چندانی ندارد.
سید حسن اسلامی